چهارشنبه , ۲۳ آبان ۱۳۹۷

گزارش پنجمین کارگاه آموزشی در رابطه به ممنوعیت معاینات بکارت در افغانستان

گزارش پنجمین کارگاه آموزشی در رابطه به ممنوعیت معاینات بکارت در افغانستان

    ۱ ثور ۱۳۹۵ مطابق با ۲۰  اپریل ۲۰۱۶م.

کمیسیون مستقل حقوق بشر، یگانه نهاد ملی حقوق بشر در افغانستان است که با هدف انکشاف، نظارت و حمایت از حقوق بشر در این کشور فعالیت دارد. یکی از نگرانی های جدی این کمیسیون معاینات بکارت در افغانستان است که در زمره خشونت های پنهان علیه زنان قرار دارد. هرچند کمیسیون در رابطه به این پدیده و پیامدهای فزیکی، روانی و اجتماعی آن تحقیق کرده و محصول تحقیقات خود را در قالب یک گزارش تهیه نموده و به ریاست جمهوری افغانستان محول ساخته است ولی کارمندان آن همچنان در رابطه با ابعاد علمی، حقوقی و فقهی آن با کمبود معلومات مواجه هستند.

برحسب ضرورت، لازم دانسته شد که یک ورکشاپ ویژه و اختصاصی برای کارمندان این کمیسیون در کابل نیز دایر شود و ابعاد علمی، فقهی و حقوقی معاینات بکارت برای آنها بیشتر توضیح گردد تا در راستای مبارزه با این پدیده در مسیر روشن گام برداشته و در مقابل سئوالات مطرح شده از سوی ارگانهای کشفی، عدلی و قضایی کشور بتوانند پاسخ های علمی و حقوقی ارایه نمایند.
هرچند قرار بود که این ورکشاپ توسط داکتر ثریا صبحرنگ کمیشنر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان افتتاح شود ولی به دلیل گرفتاری عاجلی که برایش عاید شد نتوانست در این ورکشاپ شرکت کند. لذا این ورکشاپ پس از ثبت نام اشتراک کنندگان بلافاصله و بدون هیچگونه مقدمه آغاز گردید.
این ورکشاپ که به تاریخ ۱ ثور ۱۳۹۵ مطابق با ۲۰ اپریل ۲۰۱۶ م. در سالون کنفرانس دفتر ساحوی کمیسیون در کابل دایر شد، در آن تعداد ۱۰ نفر اشتراک ورزیده بودند. اشتراک کنندگان این ورکشاپ شامل آمرین و کارکنان بخش های تعلیمات حقوق بشر، حمایت و انکشاف حقوق زن، حمایت و انکشاف حقوق اطفال، انکشاف و حمایت از افراد دارای معلولیت بودند.

ابتدا محمد اشرف بختیاری رئیس موسسه خدماتی علوم عدلی افغانستان به ایراد سخن پرداخته و ضمن آنکه از حمایتها و همکاری های معقول و شایسته کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان قدردانی نمود، مؤسسه خدماتی علوم عدلی افغانستان را نیز برای اشتراک کنندگان معرفی نمود. در ادامه پریزنتیشنی را که در رابطه به «معاینات بکارت: واقعیت ها و برداشتها» تهیه کرده بود از طریق سلایدها برای اشتراک کنندگان تشریح نمود. وی ابتدا به سئوالات و نگرانی هایی که در رابطه به معاینات بکارت وجود دارد، اشاره نمود و سپس باورهای فرهنگی را به دقت مورد تحلیل و بررسی قرار داده و از واقعیت های علمی تفکیک نمود. در ضمن نتایج تحقیقات علمی را که در رابطه به معاینات بکارت صورت گرفته برای اشتراک کنندگان توضیح داد و در نتیجه تصریح نمود که متوسل شدن به معایناتی که اساس علمی و طبی نداشته باشدچگونه می توان به آن اعتماد کرد و براساس این معاینات جرم ویا بی گناهی یک نفر را ثابت کرده و حکم صادر نمود؟ این معاینات به لحاظ علمی نه تنها که حقیقت را نمی تواند روشن کند بلکه دستگاه قضایی را نیز به بیراهه می کشاند. ضمن آنکه از نظر حقوقی این معاینه یک نوع خشونت، شکنجه، تبعیض و تجاوز علیه زنان محسوب می شود و در بسیاری اسناد بین المللی که افغانستان به آن ملحق شده ممنوع اعلام شده است. در عین حال از لحاظ فزیکی و روانی نیز صدمات جبران ناپذیری را بر زنان وارد می سازد.

در حالیکه چنین معاینات از نظر شریعت اسلام نیز جایز نبوده و ممنوع می باشد. چرا که دین اسلام هیچگونه ضرری را نمی پذیرد که به یک انسان وارد شود. از آنجائی که در نتیجه این معاینات زنان به شدت صدمه می بینند و این صدمه به هیچ وجه از نظر اسلام قابل قبول نمی باشد و انسان ها را از ضرر رساندن به دیگران منع کرده است.

بختیاری در اخیر تأکید نمود که :

اولاً – معاینه پرده بکارت برای تثبیت «بکارت» زن هیچگونه ارزش کلینیکی و یا علمی ندارد.

دوماً – به کارگیری چنین معاینات در هر مورد جهت تعیین حالت جنسی یک زن، تخطی از معیارهای اساسی طبی و حقوقی است.

سوماً – متخصصین صحی که از آنها درخواست می شود تا معاینات پرده بکارت را به منظور تثبیت “بکارت” یک زن انجام دهند،  باید حاضر به انجام این کاری نشوند.»

    پس از آن، داکتر تمنا عاصی به پیامدهای فزیکی، روانی، حقوقی و اجتماعی معاینات بکارت اشاره کرده و چنین بیان داشت: « به لحاظ فزیکی ممکن است این معاینات موجب جراحات، تخریب و عفونت پرده بکارت شود. در نتیجه همین عفونت شاید یک زن عقیم شده و از بارور شدن باز بماند.»، وی پیامدهای روانی را برشمرده و چنین تصریح کرد: «از آنجایی که این معاینه با حضور یک تعداد مشاهدین و با برهنگی کامل یک زن صورت می گیرد، پیامدهای ناگوار روانی را از قبیل ترس و احساس ناتوانی، احساس حقارت و بی ارزشی، خودانزجاری و نا امیدی، اضطراب و افسردگی، احساس شرم و گناه به دنبال دارد.» وی در ادامه افزود که به لحاظ اجتماعی نیز چنین معاینات می تواند پیامدهای جبران ناپذیری را در پی داشته باشد که بطور مثال می توان گفت که روابط خانوادگی و اجتماعی خود را از دست می دهد و ممکن است از روی عقده به فحشا و اعتیاد نیز روی بیاورد.» ، داکتر عاصی در اخیر به پیامدهای حقوقی این معاینات اشاره کرده و چنین گفت: «خانمی که مورد چنین معاینات قرار می گیرند از حق حیات، حق کرامت انسانی، حق تحصیل، حق ازدواج و حق دسترسی به دستگاه قضایی محروم می شود».

در پایان این ورکشاپ، سئوالات متعددی در ابعاد علمی، حقوقی و فقهی معاینات بکارت از سوی اشتراک کنندگان مطرح شده و تصریح نمودند که ما این معضل را در جامعه درک کرده بودیم ولی راه حل آن را نمی دانستیم و از سوی دیگر با ابعاد علمی، حقوقی و فقهی آن نیز آشنایی نداشتیم که در مقابل سئوالات مقامات کشفی، عدلی و قضایی کشور دلایل علمی ارایه نماییم. به همین دلیل در مبارزه با این پدیده خطرناک و خشونت آفرین تا هنوز ناکام بوده ایم ولی از این بعد این توانایی در ما ایجاد شده که با استفاده از این معلومات در مقابل سئوالات آنها دلایل علمی ارایه نمایم. اشتراک کنندگان این ورکشاپ که در مرکز و ولایات افغانستان فعالیت داشته اند عملاً با چنین چالشها مواجه بوده اند و هرکدام مثال هایی عینی را در رابطه به این پدیده ابراز داشتند و این ورکشاپ را یک فرصت خوب به حساب آورده و اعلام داشتند که هرچند مبارزه با این پدیده کار سخت و دشواری است ولی با حرکت دقیق و سازمان یافته شما قطعاً جلو این فاجعه در کشور گرفته خواهد شد. چرا که در کنار آگاهی دهی و ظرفیت سازی نهادهای کشفی، عدلی و قضایی و نهادهای مدنی ، دادخواهی نیز ضروری است که شما آن را در دستور کار خویش قرار داده اید.

در اخیر اشتراک کنندگان از تدویر این ورکشاپ اظهار خورسندگی و قدردانی کرده و پیشنهاد نمودند که چنین برنامه های آموزشی باید توسعه پیدا کند و بسیاری افراد و ارگانهایی کشفی، عدلی، قضایی و نهادهای غیر دولتی و مرتبط با این موضوع در مرکز و ولایات کشور باید از این معلومات بهره مند شوند. چرا که این معلومات یکی از ضروری ترین و مهمترین نیاز جامعه ماست که آگاهانه یا نا آگانه زنان را قربانی می سازند.

 

برای دانلود گزارش بالای لنک ذیل کلیک نمایید.

Fifth Hymen Workshop Report